تو نیستی که ببینی

من آن درخت غریبم که یک جوانه
ندارم
کویرزادم و از برگ و گل نشانه ندارم
منم چو مرغ گریزان دشت در دل شبها
ز هیچ سوی نشانی ز آشیانه
ندارم
سرم به زیر پر غربتست وپای به زنجیر
برای نغمه مستانه یی بهانه ندارم

مهدی سهیلی



تاريخ : ۱۳٩٢/٤/٥ | ٩:٢۳ ‎ب.ظ | نویسنده : (آتانه)Atane | نظرات ()